پارکت پلاستیکی یکی از انواع کفپوشهای مدرن است که در سالهای اخیر به دلیل مقاومت بسیار بالا در برابر آب و رطوبت مورد توجه قرار گرفته است. این نوع کفپوش در بازار با نامهای مختلفی شناخته میشود و در بسیاری از موارد به کفپوشهای SPC یا پارکت SPC، پارکت پلاستیکی نیز گفته میشود.
برخلاف پارکتهای چوبی و لمینت که ساختار اصلی آنها بر پایه فرآوردههای چوبی است، کفپوشهای SPC از جنس PVC (پلیوینیل کلراید) تولید میشوند. همین ویژگی باعث شده این محصولات در محیطهایی که احتمال تماس کف با آب یا رطوبت زیاد است، کاربرد مناسبی داشته باشند.

پارکت پلاستیکی اصطلاحی است که در بازار برای برخی از کفپوشهای PVC، بهخصوص محصولات SPC، استفاده میشود. این محصولات ظاهری شبیه پارکت و لمینت دارند و در طرحها و رنگهای مختلف تولید میشوند؛ اما متریال اصلی آنها پلاستیک مهندسیشده و بهطور مشخص PVC است.
ساختار PVC باعث میشود این کفپوش برخلاف بسیاری از کفپوشهای چوبی و لمینتی، در برابر نفوذ آب حساسیت بسیار کمتری داشته باشد. به همین دلیل، زمانی که اولویت اصلی در انتخاب کفپوش، مقاومت در برابر آب و رطوبت باشد، پارکت پلاستیکی میتواند یکی از گزینههای قابل بررسی باشد.
یکی از مهمترین مزایای پارکت پلاستیکی، ضد آب بودن آن است. از آنجا که ساختار اصلی این کفپوش از PVC تشکیل شده، آب مانند محصولاتی که دارای مغزی چوبی یا HDF هستند، به ساختار داخلی آن نفوذ نمیکند.
به همین دلیل استفاده از کفپوشهای SPC در محیطهایی که احتمال ریختن آب روی زمین وجود دارد یا میزان رطوبت محیط بالاست، میتواند انتخاب مناسبی باشد.

البته ضد آب بودن خود کفپوش به این معنی نیست که تمام اجزای سیستم نصب، از جمله زیرسازی، درزها و محل اتصال کفپوش به دیوار، در برابر آب کاملاً ایمن هستند. کیفیت نصب و آمادهسازی سطح زیر کار نیز در عملکرد نهایی کفپوش اهمیت دارد.
در کنار مزیت مهم ضد آب بودن، باید به یک نکته مهم درباره پارکتهای پلاستیکی توجه کرد: مقاومت در برابر خط و خش در محصولات مختلف یکسان نیست.
بهخصوص در برخی از برندهای ایرانی، مقاومت سطحی کفپوشهای SPC در برابر خط و خش ممکن است در مقایسه با کفپوشهای تخصصیتر و مقاومتر، محدودتر باشد. به همین دلیل نباید صرفاً به دلیل ضد آب بودن، این محصولات را برای هر محیطی مناسب دانست.
در فضاهایی که رفتوآمد زیاد است و افراد معمولاً با کفش روی کفپوش حرکت میکنند، احتمال ایجاد خط و خش و آسیب سطحی بیشتر میشود. بنابراین هنگام انتخاب پارکت پلاستیکی باید علاوه بر ضد آب بودن، به کیفیت لایه رویی، میزان مقاومت سایشی و شرایط استفاده از فضا نیز توجه کرد.
یکی از مهمترین نکات در انتخاب کفپوش، تطبیق ویژگی محصول با شرایط محیط است. پارکت پلاستیکی به دلیل مقاومت بسیار خوب در برابر آب، بیشتر برای فضاهایی مناسب است که رطوبت یا تماس با آب یکی از دغدغههای اصلی آنهاست.
برای مثال میتوان این کفپوش را برای فضاهایی مانند:
در نظر گرفت.
در چنین شرایطی، ویژگی ضد آب بودن PVC میتواند یک مزیت مهم باشد.
برای محیطهای اداری پرتردد، انتخاب پارکت پلاستیکی باید با احتیاط بیشتری انجام شود.
اگر محیطی رفتوآمد بالایی دارد و کارکنان و مراجعهکنندگان بیشتر اوقات با کفش روی کفپوش حرکت میکنند، مقاومت در برابر خط و خش اهمیت زیادی پیدا میکند. در چنین شرایطی، برخی از پارکتهای پلاستیکی موجود در بازار ایران ممکن است انتخاب مناسبی نباشند؛ زیرا سطح آنها در برابر سایش و خط و خش ناشی از تردد مداوم با کفش، مقاومت کافی نداشته باشد.
بنابراین اگر اولویت اصلی پروژه، تردد بالا و مقاومت سایشی است، بهتر است گزینههای دیگری نیز در کنار پارکت پلاستیکی بررسی شوند.
پارکتهای پلاستیکی یا SPC مانند هر کفپوش دیگری نقاط قوت و محدودیتهای خود را دارند.
مهمترین مزیت این محصولات، مقاومت بسیار خوب در برابر آب و رطوبت است. همچنین ظاهر آنها میتواند تا حد زیادی حس و نمای پارکت را ایجاد کند و به همین دلیل برای افرادی که ظاهر چوبی کفپوش را میپسندند اما با مشکل رطوبت مواجه هستند، گزینه قابل بررسی محسوب میشوند.
از طرف دیگر، ساختار PVC باعث میشود نگرانیهایی که در مورد نفوذ آب به کفپوشهای دارای مغزی چوبی وجود دارد، در این محصولات کمتر باشد.
در مقابل، مقاومت در برابر خط و خش یکی از مواردی است که باید هنگام خرید به آن توجه کرد. کیفیت این محصولات نیز بسته به برند و ساختار لایههای کفپوش متفاوت است و نمیتوان تمام پارکتهای پلاستیکی موجود در بازار را از نظر دوام و مقاومت یکسان دانست.
به همین دلیل، انتخاب محصول بدون توجه به محل استفاده میتواند باعث نارضایتی در آینده شود.
پاسخ این سؤال به شرایط محیط بستگی دارد.
اگر محیطی با رطوبت بالا یا احتمال تماس مداوم با آب روبهرو باشد، پارکت پلاستیکی یا SPC به دلیل ساختار PVC و مقاومت بسیار خوب در برابر آب میتواند گزینه مناسبی باشد.
اما اگر محیط خشک باشد و مقاومت در برابر خط و خش، تردد با کفش و دوام سطحی اهمیت بیشتری داشته باشد، باید مشخصات فنی محصولات مختلف را با دقت مقایسه کرد و صرفاً بر اساس ضد آب بودن تصمیم نگرفت.
در واقع، ضد آب بودن مهمترین نقطه قوت پارکت پلاستیکی است، اما لزوماً به معنی بهترین گزینه برای محیطهای پرتردد نیست.
قبل از خرید پارکت پلاستیکی بهتر است چند موضوع بررسی شود:
اول، محل استفاده: مشخص کنید کفپوش برای منزل، دفتر، فروشگاه یا فضای پرتردد خریداری میشود.
دوم، میزان رطوبت: اگر احتمال ریختن آب یا شستوشوی مداوم کف وجود دارد، ویژگی ضد آب بودن اهمیت بیشتری پیدا میکند.
سوم، مقاومت سطحی: در محیطهایی که با کفش تردد میشود، مقاومت در برابر خط و خش و سایش را حتماً بررسی کنید.
چهارم، کیفیت برند و محصول: پارکتهای پلاستیکی از نظر کیفیت ساخت، ضخامت و لایه محافظ سطحی با یکدیگر تفاوت دارند.
پنجم، کیفیت نصب: حتی یک کفپوش مناسب نیز در صورت اجرای نامناسب نمیتواند عملکرد مطلوبی داشته باشد. زیرسازی صحیح و نصب اصولی نقش مهمی در دوام کفپوش دارد.

پارکت پلاستیکی یا کفپوش SPC نوعی کفپوش با ساختار PVC است که به دلیل مقاومت بسیار خوب در برابر آب و رطوبت، برای محیطهایی که با مشکل رطوبت یا ریختن آب مواجه هستند، گزینه قابل توجهی محسوب میشود.
با این حال، هنگام خرید نباید تنها به ویژگی ضد آب بودن توجه کرد. در بسیاری از محصولات ایرانی، بهخصوص در مدلهایی که مقاومت سطحی بالایی ندارند، مقاومت در برابر خط و خش میتواند محدود باشد. به همین دلیل استفاده از این کفپوشها در محیطهای اداری پرتردد یا فضاهایی که تردد با کفش زیاد است لزوماً انتخاب مناسبی نیست.
در مقابل، برای فضاهایی که رطوبت بالا و احتمال تماس با آب مهمترین مسئله است، پارکت پلاستیکی میتواند انتخاب کاربردیتری باشد.
اگر برای انتخاب کفپوش مناسب پروژه خود بین پارکت پلاستیکی، لمینت، کفپوش PVC و سایر گزینهها مردد هستید، بهتر است پیش از خرید، شرایط محیط، میزان تردد و میزان تماس با آب را در نظر بگیرید تا محصول متناسب با نیاز واقعی فضا انتخاب شود.