با گذشت زمان، پارکت چوب طبیعی ممکن است براقیت و رنگ اولیه خود را از دست بدهد. این موضوع معمولاً نشانهای است که کف چوبی شما به روغنکاری نیاز دارد. روغنکاری پارکت چوب طبیعی به احیای ظاهر سطح، افزایش محافظت و تغذیه الیاف چوب کمک میکند. اگر میخواهید پارکت چوبی خود را روغنکاری کنید، در مرحله اول باید با مزایا، نشانههای نیاز به روغن و انواع روغنهای مناسب آشنا شوید.

فهرست محتوا

پارکت چوب طبیعی معمولاً با علائم مشخصی نیاز خود به روغن را نشان میدهد. اگر یکی از موارد زیر را در کف خود مشاهده کردید، وقت روغنکاری است:
رنگپریدگی و کدر شدن سطح یکی از اولین و واضحترین نشانههاست. وقتی روغن قبلی تمام شده باشد، چوب حالت خشک و بیروحی پیدا میکند و دیگر آن درخشندگی طبیعی اولیه را ندارد.
نشانه دیگر جذب سریع آب است؛ چند قطره آب روی سطح پارکت بریزید، اگر آب بلافاصله جذب شد و لکه تیره ایجاد کرد، چوب دیگر پوشش محافظ کافی ندارد. در پارکتهای سالم و روغنکاری شده، آب باید به شکل قطره روی سطح بماند و جذب نشود.
همچنین اگر سطح پارکت زبر و خشن به نظر میرسد یا در نواحی پرتردد مثل راهرو و جلوی مبل شروع به خشک شدن کرده، این نشانهای جدی برای روغنکاری فوری است.
در موارد شدیدتر، ترکهای ریز روی سطح تختهها ظاهر میشوند که نشاندهنده کمبود شدید رطوبت در الیاف چوب است.
روغنهای پارکت چوبی در چند دسته اصلی عرضه میشوند که هر کدام ویژگیها و کاربردهای متفاوتی دارند.
روغن طبیعی (Natural Oil) از روغنهای گیاهی مثل بزرک، تنگستن و نارگیل تهیه میشود. این روغنها به عمق الیاف چوب نفوذ میکنند، ظاهر کاملاً طبیعی و مات به پارکت میدهند و برای افرادی که به دنبال جلوهای اصیل و بدون لاک هستند گزینه ایدهآلی محسوب میشوند. نقطه ضعف این دسته زمان خشک شدن نسبتاً طولانیتر آنهاست.
روغن سینتتیک (Synthetic Oil) یا روغنهای مصنوعی سریعتر خشک میشوند و مقاومت بیشتری در برابر لکه و سایش دارند. این دسته برای فضاهای پرتردد مثل پذیرایی و راهرو گزینه بهتری هستند.
روغن رنگی (Colored Oil) علاوه بر محافظت، رنگ چوب را تیرهتر یا روشنتر میکند و برای احیای پارکتهایی که رنگشان تغییر کرده بسیار مناسب است. این روغنها در طیفهای مختلف از بلوط روشن تا گردو تیره موجود هستند.
روغن سختکننده (Hardening Oil) حاوی مواد سختکننده است که پس از خشک شدن سطحی مقاومتر از روغنهای معمولی ایجاد میکند. این نوع روغن برای آشپزخانه و فضاهایی که در معرض رطوبت بیشتری هستند توصیه میشود.
اگر پارکت قبلاً روغنکاری شده، میتوانید روغن را مستقیماً روی سطح بمالید. اما اگر کف دارای روکش لاکالکل یا پوشش دیگری است، ابتدا باید سطح را سنباده بزنید تا به چوب خالص برسید. ظرف روغن را کاملاً هم بزنید، سپس با برس یا غلتک سفت، روغن را به صورت نازک و یکنواخت در جهت الیاف چوب بمالید. اطمینان حاصل کنید روغن به صورت لایه نازک پخش شده تا یکنواختی حفظ شود. بگذارید هر لایه کاملاً خشک شود و سپس لایه بعدی را اعمال کنید. بسته به نوع روغن، معمولاً ۱ تا ۳ لایه کافی است. همیشه دستورالعمل سازنده را که روی ظرف روغن نوشته شده دنبال کنید.
برای مصارف خانگی توصیه میشود هر ۲ سال یکبار پارکت چوب طبیعی روغنکاری شود. البته در فضاهای پرتردد مثل راهرو، آشپزخانه و جلوی مبل ممکن است زودتر از این بازه نیاز به روغنکاری مجدد باشد. اگر پارکت تازه خریداری شدهاید، روغنکاری مجدد پس از نصب توصیه میشود، چون ممکن است در دوره انبارداری کمی خشک شده باشد و روغنکاری رطوبت لازم را به الیاف چوب بازمیگرداند.
چوب طبیعی بدون پوشش محافظ، رطوبت و آب را به راحتی جذب میکند. این جذب رطوبت در طولانیمدت باعث حرکت، تاب برداشتن و آسیب جدی به کف میشود. یک لایه روغن مناسب از نفوذ رطوبت به الیاف چوب جلوگیری کرده و عمر کفپوش را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
همچنین روغنکاری از خشک شدن و ترک خوردن چوب جلوگیری میکند، در برابر لکههای مایع محافظت میکند و جزئیات و رنگ طبیعی تختههای چوبی را به زیبایی نمایان میسازد. برای صاحبان حیوانات خانگی نیز روغنکاری گزینه مناسبی است، چرا که خراشهای سطحی ناشی از چنگال حیوانات را میتوان با سنبادهکاری سبک و روغنزنی مجدد به راحتی برطرف کرد.
اگر کف یا پارکت لمینت های شما قبلا روغن کاری شده باشد، می توانید روغن را مستقیماً روی آن بمالید. برای کف هایی که دارای روکش های مختلف هستند، مانند لاک الکل، باید سطح آن را سنباده بزنید تا به چوب خالص برسید. اگر بعد از دریافت کف جدید روغنی، یک لایه لمسی اضافه می کنید، نیازی نیست که آن را سنباده بزنید.

⚠️ نکته مهم: روغن کاری مخصوص پارکتهای چوب طبیعی است. پارکت لمینت به دلیل داشتن روکش ملامینه و لایه محافظ فشرده نه نیاز به روغن دارد و نه روغن روی آن جذب میشود. برای آشنایی با نحوه نگهداری پارکت لمینت به این بخش مراجعه کنید.
پرسش و پاسخ ها